Blog | Is mantelzorg wel zo vrijwillig?

De telefoon op kantoor gaat over en ik krijg een vriendelijke mevrouw aan de lijn van ongeveer mijn eigen leeftijd. Ze is door de casemanager naar ons doorverwezen en vraagt beleefd naar onze mogelijkheden voor de zorg van haar moeder. Haar moeder heeft de ziekte van Alzheimer en wil niet verhuizen naar een andere woonplek. Ze verontschuldigt zich omdat ze, zelfs met vier broers en twee zussen, de zorg voor haar moeder niet rondkrijgen.

Mevrouw vertelt dat ze allemaal ver weg wonen en twee broers zelfs in het buitenland. Iedereen heeft zijn eigen taken, maar er blijft zoveel liggen. Haar moeder is ook niet de makkelijkste en niet meer zo vlot, dus ‘even’ boodschappen doen met haar neemt een paar uur in beslag. En dan is er nog de was, de tuin, de administratie, en het halen en brengen naar de kapper en pedicure, om nog maar te zwijgen van alle ziekenhuisbezoeken.

Ik blijf even stil en wacht tot ze is uitgesproken. Dan hum ik instemmend en vertel dat ik deze verhalen vaak hoor en dat ze zich zeker niet hoeft te verontschuldigen. De zorg voor naasten met dementie is zwaar en inspannend en komt nog bovenop alle andere bezigheden die iemand heeft, zoals de zorg voor het eigen gezin, werk, oppasdagen bij kleinkinderen, sport, etc. Gelukkig kan ik vanuit Dovida iets voor haar betekenen en we maken een afspraak voor een kennismakingsgesprek bij haar moeder thuis.

Daar wordt al snel duidelijk dat mevrouw helemaal niet op onze diensten zit te wachten: daar heeft ze toch de kinderen voor! Daar heeft zij haar hele leven toch ook voor gezorgd! De dochter is ten einde raad en laat haar tranen stromen: deze reactie had ze al wel verwacht. Na wat over en weer praten kan ik mevrouw uitleggen dat haar dochter de gezelligheid bij haar moeder mist, want als zij op bezoek komt, is er altijd zó veel te doen. Dáár weet ik de juiste snaar te raken en ik mag uiteindelijk op zoek naar een caregiver die goed bij mevrouw past.

De caregiver gaat nu drie keer per week naar mevrouw toe om samen de bedden te verschonen, de was te verzorgen en in alle rust boodschappen te doen. De post wordt apart gelegd zodat deze niet zoekraakt en samen luisteren ze nog een half uurtje naar de favoriete muziek van mevrouw en sluiten het bezoek af met een kopje thee. De caregiver zet een schaaltje fruit bij mevrouw en bedankt haar voor de gezellige middag.

En de dochter? Die staat verbaasd te kijken hoe haar moeder de begeleiding van Dovida accepteert en hoe blij ze is met die zorg. Én zij kijkt weer uit naar de bezoekjes aan haar moeder, waar ze elkaar weer vinden in een fijne middag samen. Want heimelijk voelde de mantelzorg op deze manier niet meer zo vrijwillig.

Kan Dovida u helpen in de zorg voor uw naaste? Wij denken graag met u mee. 0341-745244 www.dovida.nl

Blog van Mariëlle Boers, klantcoördinator Dovida

Artboard facebook google+ instagram linkedin maps pinterest twitter vimeo youtube world